Er gebeurde veel in 1978. Het was het jaar van het WK in Argentinië, Bram en Freek, de UEFA Cup die PSV won in de finale tegen Bastia (Skiete Willy tegen Johnny Rep), Grease met John Travolta en Olivia Newton John. En veel, heel veel Abba. En Joop Zoetemelk werd weer eens tweede in de Tour de France. Ik was 10 toen ik begin dat jaar in het D2 van Wilhelmina SSS m’n eerste voetbalschreden zette. Het was winterstop en we trainden in de hal aan de Strawinskistraat. Trainers waren Dick Nijendijk en Bert Kruissink.

Alles op het gebied van voetbal was nieuw voor mij. Ik kwam uit een compleet voetballoos gezin en alles maakte dus indruk. Letterlijk alles! Het werd mij al vrij snel duidelijk dat we het met Wilhelmina SSS niet echt best voor elkaar hadden qua accommodatie en dus waren het vooral de uitwedstrijden die indruk maakten. Laat ik een paar voorbeelden noemen:

Velden met een tribune

Spelen op een veld met een tribune was altijd een indrukwekkend gebeuren. Er zat weliswaar nooit iemand op, maar dat maakte weinig uit. Hier in Zutphen was het vooral AZC dat indruk maakte, en niet veel later, nadat ze van de Mars naar het ‘Zuidveen’ verhuisden, Be Quick. 

De treinen bij Hercules

Alhoewel de accommodatie van Hercules aan de Damlaan nog net een paar graadjes beroerder was dan die van ons aan het Helbergen, hadden zij wel iets wat niemand anders had: een trein die met grote regelmaat zo dicht langs het veld reed dat je ‘m bijna kon aanraken! Ik weet zeker dat menig Hercules jeugdteam regelmatig een goaltje meepikte omdat er op dat moment 11 spelers van de tegenstander naar weer zo’n Blauwe Engel stonden te kijken.

Keepers in een ‘Piet Schrijvers’ Adidas keeperstrui

Iedereen van boven de 40 weet wat ik bedoel. Zo’n ‘two-tone’ shirt, meestal geel of blauw, met een zwart stuk op de borst. Schrijvers was in mijn herinnering een van de eersten die hem droegen, maar op een zeker moment had elke eredivisie keeper er een. Als de keepert van de tegenstander er eentje had, of dat nou bij Be Quick, Almen of Socci was, je stond eigenlijk al met 1-0 achter voor de wedstrijd begon.

Teams waar alle spelers hetzelfde tenue droegen

Dit behoeft uitleg voor iedereen die, pak ‘m beet, 30 jaar of jonger is. Eind jaren 70 was de periode waarin voetballend Nederland massaal de Jansen & Tilanus shirts en broekjes achter in de kast smeten, en zich uitdoste in alles wat maar geen J&T was. Adidas shirtjes (lange of korte mouw) met de 3 streepjes, of iets met heel veel glans. Robey was geloof ik populair. Of natuurlijk een replica Nederlands 11-tal tricot. Het kon allemaal, maar zag er eigenlijk niet uit. Dus als je dan speelde tegen een team waar de regels qua tenue nog strak werden nageleefd dan was je eigenlijk wel een beetje jaloers. Duur Adidas shirt of niet.

En ten slotte:

Met alleen ons eigen team in een kleedkamer

Waaat? Hoor ik een hoop lezers denken. Maar lieve mensen, luistert: Op het Helbergen – dit was nog voor de nieuwbouw die achter de kantine een paar nieuwe kleedkamers toevoegde – hadden we met z’n allen precies 5 kleedkamers. Als het Eerste thuisspeelde waren kleedkamers 4 en 5 voor de ‘sterren’ van de club, en bleven er dus 3 over. Bij aankomst stond tenminste één team (some twee!) druk te douchen in JOUW kleedkamer, en moest je proberen een plekje te vinden tussen stapels tassen, kleren en handdoeken. En als je dan 105 minuten later weer binnenkwam was het omgekeerde het geval. En dat soms met twee teams die allebei tegelijk binnen kwamen, waardoor je in feite dus met zes verschillende teams in de poel des ellende zat die een Wilhelmina SSS kleedkamer heette. Wat een ramp elke keer weer. En je schaamde je rot richting tegenstander. Dus als je dan mocht spelen op het nieuwe Noordveen (Hercules) of Zuidveen (Be Quick), sc Brummen of Erica ’76 (ik noem er maar een paar), en je kreeg een hele kleedkamer toegewezen, wat was je dan blij.

Oh, en zei iemand ‘heet water in de douches’?

Nu weten jullie waar ik van onder de indruk raakte. Maar wat maakte juist op jou een onuitwisbare impressie? Weet zeker dat de lezers het graag horen!

Ruud Jansen Venneboer

(Lid van Wilhelmina SSS tussen 1978 en 1993, sinds die tijd woonachtig in Engeland, maar altijd ‘Fan op Afstand’ gebleven.)

Vijfde gevoel

Vijfde Gevoel verwijst naar Wilhelmina SSS 5 van eind jaren '80 / begin jaren '90, waarvan een aantal spelers nog steeds actieve FC Zutphenaar is, maar waarvan minstens de helft inmiddels meer of minder ver van de Zutphense stadsgrenzen woonachtig is. Vijfde Gevoel bezoekt elk jaar trouw het Ouwe Rotten Toernooi.
Vind ik leuk 0

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Hou me op de hoogte van
2 Reacties
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Ruud Evers
20 november 2020 18:30

Ik was bij mijn aanmelding als lid al snel van zoveel dingen onder de indruk. Een paar voorbeelden? De rondleiding over Sportpark Helbergen van Ruud Nijhuis, trainen op een zandveld, de Diadora sportschoenen van Arthur Isselman. Meetrainen met de C1 van Ido. Maar ook het oranje wedstrijdshirt van Wilhelmina SSS dat ik kocht op de kledingbeurs; het logo zat rechts ipv links. Ik vond thuiswedstrijden fantastisch. Uit vond ik saai.

Ruud Jansen Venneboer
21 november 2020 12:05
Antwoord aan  Ruud Evers

Jij was duidelijk meer Bikkel dan ik Ruud! En over Ruud gesproken, met Ruud Nijhuis nog een keer een jaar pupillentrainer geweest. Ruud & Ruud…..

2
0
Wat vind jij van dit bericht? Laat een reactie achter.x
()
x
We gebruiken cookies die helpen om onze website goed te laten presteren. Als je onze site bezoekt gaan we er vanuit dat je dat goed vindt.
Feedback
Feedback
Jouw mening telt! We streven naar een top website. Jouw feedback is daarom waardevol. Wat vind je van fczutphen.nl?
Wat wil je kwijt over de website of een onderdeel daarvan?
Volgende
Laat je e-mailadres achter als we contact met je op mogen nemen over jouw feedback.
Terug
Verzenden
Bedankt voor je feedback!