FC Zutphen MO15-1 knokt tot het einde

Na een pittige week, waarin we vorige week zaterdag de winst op FC Bergh veiligstelden en ons plaatsten voor de halve finale Achterhoek Cup, was het vandaag tijd voor de wedstrijd tegen Colmschate’33. Op papier is dit altijd een beladen wedstrijd die zich kenmerkt door veel strijd en passie. Met een winstpartij zouden we een topweek hebben afgeleverd met 3 overwinningen binnen een week.

Iets later dan gepland begon de wedstrijd op het kunstgras in Colmschate. We waren nog niet helemaal wakker, want we werden iets teruggedrukt op eigen helft. Colmschate begon fel aan de wedstrijd en roeide elke bal die ze voor de voeten kregen naar voren. Het leek op een soort tenniswedstrijd met een hele lange rally. Het golfde op en neer en onze meiden hadden het daar moeilijk mee. Er werden een paar schoten gelost vanuit de 2e lijn op onze keepster, maar die waren makkelijk op te rapen voor Rosalie. Aan de andere kant kwamen wij niet verder dan een paar mooie combinaties die uiteindelijk door de stabiele verdediging van Colmschate onschadelijk werden gemaakt. Dit had als gevolg dat we in de 1e helft maar weinig kansen hebben gekregen. De meiden leken wel met lood in de schoenen te voetballen, want er was weinig beleving om naar voren druk te zetten. We lieten de tegenstander veel opkomen en vingen de diepe ballen op. 5 minuten voor rust was er dan toch een kans voor ons: Marley wist Leonie weg te steken, maar haar schot mistte kracht en richting waardoor deze in de handen van de keepster belandde. 35 minuten later stond er dus nog steeds 0-0 op het scorebord.

De nodige suikers werden naar ons toegebracht op het veld en ik vond het tijd voor wat verduidelijking: Er moest meer bewogen worden zonder bal. Dit om ook los te komen van onze tegenstander en zo de duels te ontwijken.

De 2e helft begon net zo als de 1e helft. Colmschate wist ons nog feller onder druk te zetten. Het gevolg hiervan was dat na 8 minuten spelen de bal in onze goal lag: Na een goede voorzet vanaf de rechterkant wist de linksbuiten de bal via een scrimmage in de goal te schieten. Het leek 1-0, maar onze grensrechter had in de scrimmage buitenspel geconstateerd. Na overleg met de scheidsrechter werd de goal afgekeurd. Een wake-up call voor de meiden leek mij, maar het lood zat nog steeds in de schoenen. Op bijna identieke wijze wist Colmschate dan toch de 1-0 te maken en dit keer was het een geldig doelpunt. Dit mede door onoplettendheid van onze verdediging en het slimme weglopen van de aanvaller van Colmschate. Nu moesten onze meiden het lood uit de schoenen halen en gas gaan geven. We kropen langzaam maar zeker naar de helft van Colmschate. Na 15 minuten spelen kregen we een vrije trap op ongeveer 25 meter van de goal. Myrthe (van MO 15-2), die vandaag wel mee wilde doen omdat we enkele speelsters hadden met hier en daar wat pijntjes) ging achter de bal staan en schoot op goal. Deze leek de goal in te waaien, maar de keepster wist de bal nog net over de lat te tikken. We kregen een serie aan corners en inworpen, maar Colmschate wist alles tegen te houden. Het leek wel alsof we tegen een muur aanliepen. De één na de andere aanval werd onschadelijk gemaakt en de bal werd telkens zover mogelijk weggerost. Er ontstonden irritaties, doordat we het gevoel kregen dat ons onrecht werd aangedaan. Na (volgens de scheidsrechter) precies 35 minuten werd abrupt afgefloten en was 1-0 de eindstand.

Als trainer kan ik een heel betoog gaan houden over de randzaken waar we ons aan geïrriteerd hebben, maar ik kijk liever naar ons handelen. Als wij hetzelfde spel wat we in de laatste 10 minuten hebben gespeeld uitgesmeerd hadden over de hele wedstrijd, dan was een punt zeker verdiend geweest. In perspectief moet wel gezegd worden dat 3 pittige wedstrijden in 1 week natuurlijk ook ergens zijn tol gaat eisen. Voor nu is het tijd om onszelf op te lappen en door te gaan naar de volgende wedstrijd. Dit is de thuiswedstrijd tegen Longa’30. Een mooie wedstrijd om de stijgende lijn weer in te zetten!

De trainer

8