Wereldreizigers
De KNVB beloonde ons met een competitie indeling met verschillende verenigingen waar zelfs de stafleden nog nooit geweest waren. Dat is best knap, als je bedenkt hoe lang die gasten al meelopen in de voetballerij (lees: hou oud die zijn).
De scheidsrechter van vandaag bleek al wel vaker bij de tegenstander van vandaag geweest te zijn. Normaal is dat niet vreemd, totdat we vertellen wie onze scheidsrechter van vandaag was. Later meer daarover.
Een nadeel van die “nieuwe” verenigingen is alleen wel dat we verschillende keren een beste wereldreis moeten maken, waaronder vandaag. Vandaag ging ons uitje namelijk naar Putten.
Elk nadeel…
Om 10:00 moesten de dames verzamelen op de club, voor sommigen een behoorlijke opgave. Vooral voor diegene die een verjaardagsfeestje of een cocktailparty hadden gehad. Het moet gezegd worden, iedereen was netjes op tijd. Het voordeel van zo’n lange autorit is dat je dan nog even de tijd hebt om je wallen weg te werken, bij te slapen, te ontbijten of (in mijn geval) je spelers uit te horen. Je staat er versteld van wat je allemaal kan leren tijdens zo’n autorit.
Meiden in de kelder
De plaats Putten telt twee voetbalclubs en wij mochten vandaag tegen Rood-Wit ’58 spelen. Waarom de club zo heet was ons niet helemaal duidelijk. Ze speelden namelijk in het zwart. De stafleden werden vriendelijk welkom geheten met een bakje koffie en de meiden werden de kelder ingestuurd. Om om te kleden wel te verstaan.
Ellis to the rescue…alweer
Tijdens het wedstrijdpraatje van de trainer op krukken, die met gevaar voor eigen leven de trap naar de kelder had getrotseerd, werd duidelijk gemaakt dat we het vandaag iets anders zouden doen. Een 4-3-3 opstelling i.p.v. de voor ons bekende 4-4-2. “Slechts” 4 wissels vandaag. Met 18 meiden op papier is dat soms wel eens fijn. Ellis offerde zichzelf vandaag weer op voor het team door plaats te nemen in de goal en dat deed ze weer fantastisch. Top Ellis! Er was zelfs een keepersshirt en handschoenen voor haar geregeld.
Good old Peter
Net voor aanvang van de wedstrijd werden we verrast door een bekende scheidsrechter. Good old Peter Nijweide zou ons vandaag fluiten. Voor diegene die Peter niet kennen. Peter fluit al heel wat jaren bij Fc Zutphen en Eefde wedstrijden. Zijn dochter Lotte heeft lang bij ons gespeeld. Voetballen doet hij sinds enkele jaren niet meer, maar hij helpt regelmatig de club uit de brand door wedstrijden te fluiten. Het was alleen wel vreemd om hem in Putten als scheidsrechter tegen te komen. Blijkt dat een dochter van een “goede” collega bij Rood-Wit voetbalt en hij vond het wel leuk om deze wedstrijd te fluiten. Direct na onze wedstrijd zou hij ook de wedstrijd van zijn collega nog fluiten. Ik ben benieuwd of ze nu nog steeds “goede” collega’s zijn.
De wedstrijd
Arno drukte onze meiden nog even op het hart dat ze wel vanaf het begin scherp moesten zijn. We waren benieuwd of ze deze week wel zouden luisteren. Het bleek dat we ons voor ons niks zorgen hadden gemaakt. Vanaf minuut 1 waren we scherp en ook nog eens goed aan het voetballen. Het was daarom jammer dat een afstandsschot van Rood-Wit precies in het hoekje van ons doel verdween. Mede door een wijziging in de regels, verplicht een minuut naar de kant bij een blessurebehandeling, waar we niet goed op anticipeerden. Naast het tegendoelpunt en het feit dat we onze eigen kansen niet afmaakten, was er niks aan te merken op onze eerste helft en waren wij de veel betere partij.
De tweede helft begon Rood-Wit echter een stuk scherper. Ze wisten daarom nogmaals te scoren. Het leek in eerste instantie een buitenspel doelpunt te zijn, maar hij werd uiteindelijk toch goed gekeurd. 0-2.
Met nog 15 minuten te gaan, besloten we om nog een paar wissels door te voeren. Geluk of wijsheid, wie zal het zeggen. Uiteindelijk sleepte we nog een 2-2 gelijkspel uit de strijd. Tess K liet zien een neusje voor de goal te hebben. Vorige week al een doelpunt en nu weer. Naomi had al een tijdje niet gescoord en daarom extra leuk voor haar dat ze de gelijkmaker mocht maken. Als de wedstrijd langer had geduurd, hadden we hem gewonnen. Al met al was een gelijkspel voor iedereen wel te accepteren.
Goeie bal
Terwijl de meiden gingen douchen, gingen de stafleden en het massaal aanwezige publiek even een balletje gehakt halen in de kantine. Uit zeer betrouwbare bron hadden we namelijk vernomen dat de bal gehakt erg lekker was. Dit bleek wel uit het feit dat sommige trainers er zelfs twee namen. Op de terugweg kregen we nog een mooi stukje Veluwe te zien. Mooi die herfstkleuren. Waar zo’n omleiding al niet goed voor is, behalve een half uur extra reistijd.
Al met al een leuke voetbalmiddag en uit het getoonde voetbal kunnen we weer hoop putten voor de volgende wedstrijden. Snap je hem? Hoop uit Putten (sorry ik moest hem even maken).
Een trainer
